Coraz więcej osób decyduje się na zostanie dawcą szpiku kostnego. Musi to być jednak świadoma decyzja, ponieważ potencjalny dawca musi pamiętać o tym, że w każdej chwili może być poinformowany o tym, iż znalazła się osoba, która właśnie potrzebuje jego szpiku. Pierwszym krokiem do zostania dawcą jest wypełnienie formularza “Oświadczenia woli o wpisaniu do CRNDSiKP" (Centralnego Rejestru Niespokrewnionych Dawców Szpiku i Krwi). Dostępny jest on w stacjach krwiodawstwa i przychodniach albo w internecie. Następnie należy czekać na bezpłatne badanie krwi, wykonanie badań wirusologicznych oraz oznaczenie tzw. antygenów zgodności tkankowej (HLA). Dane te umieszcza się w Banku Dawców Szpiku Kostnego, gdzie czekają one na ewentualnego biorcę. Tak więc zwykłe oddawanie krwi stanowi kolejny bardzo ważny krok, który może uratować komuś życie.

Choć preferowany do przeszczepu jest szpik pochodzący od osoby spokrewnionej, taka zgodność zdarza się jednak bardzo rzadko. Jedynie 25-30% chorych znajduje dawców w rodzinie. Co decyduje o tym, że szpik kostny od obcej osoby jest szansą na wyleczenie? Decydują o tym przede wszystkim antygeny zgodności tkankowej, czyli HLA. Szansa na znalezienie osób o identycznych kombinacjach HLA waha się pomiędzy 1:100 a 1:1 000 000. Idealną sytuacją jest, gdy dawca szpiku również pochodzi z Polski. Jednak w Polsce jak dotąd jedynie 20 000 osób jest zarejestrowanych w banku. Poszukuje się więc dawców za granicą. To z kolei wydłuża czas oczekiwania na szpik kostny, co dodatkowo niekorzystnie wpływa na stan zdrowia osoby chorej na białaczkę, bo często właśnie jedyną szansą dla tych chorych jest jak najszybszy przeszczep szpiku. Jak widać niezmiernie ważne jest coraz szersze rozpowszechnianie idei dawstwa szpiku kostnego. Dawca nie jest w żaden sposób zagrożony zabiegiem oddania szpiku. Zabieg nie jest również bolesny, bo wykonuje się go w znieczuleniu ogólnym. Jednak mimo szeroko zakrojonych akcji, a i zwiększającej się liczby dawców wciąż w polskim banku tych dawców jest za mało.